...

 

   سي سال از آخرين خطابه ها و فرياد ها ، ياداشت ها و مقاله ها ، شب نشيني ها و جلسات ، مبارزات و زندان ها و درس ها و كلاسهايت مي گذرد. و اینک سي سال است كه جسم خستگي نا پذير تو كه روزگاري "حسرت يك آخ را هم " بر دل دشمن مي گذاشت در دمشق آرام گرفته است .

 اما روح تو هنوز در كالبد زمان ما جاري است و درد هايت نيز جان هر دردمند مسئولي را به آتش مي كشد و او را در پيكار بزرگ تاريخ، در صفوف هابيليان مي نهد. آري معلم عشق و شهادت ، تو "هستي" چون "درد هايت" همچنان "هست" و چون ايمان ما ، انديشه ي ما و توده ي ما همچنان در جستجوي آگاهي ، به طنين سخن هايت و اعجاز قلمت و تفكر نابت ، نيازمند است. و تا اين نياز هست ، حيات تو نيزهمچو مولايت روز به روز" بارورتر" خواهد شد. مگر نه اينكه تو خود به ما آموختي :" عده اي وقتي حضور ندارند، بيشتر "هستند" تا وقتي حاضرند."

و اما ما ، اينك با توتممان قلم ، گرچه اين روزها سنگين شده باشد ، آمده ايم تا بودنت را در ميان خلق شهادت دهيم و بودنمان را با تو لبيك گوييم. و اين اوراق را در سالروز هجرت تو و به ياد تو ، تقديم كنيم به آنها كه عشق ، درد و مسئوليت ، جانشان را صيقل داده است .

علي برادران نيا