قطره اي از درياي انديشه ي معلم شهيد

 

 

- بزرگترين راه نجات مسلمان ها و مردم و انسان ها و توده ها، نجات دادن خود اسلام از زندان يك گروه كاملاً مشخصي كه آگاه و ناآگاه به " قدرت زمان " و " طبقه ي حاكمه " و به هر حال " پول " وابسته است. تا وقتي كه " دين " از " پول " تغذيه كند، مسلماً خادم پول است، خادم مردم نيست و مردم را به صورت " رعيت " دين نگاه مي دارد – عوام – نه نجات يافته ي دين!

جهت گيري طبقاتي اسلام        ص 168

- پيش از هر چيز بايد خود را براي ايستادن در برابر غرب – كه خود را تنها فرهنگ، تمدن، شيوه ي زندگي و چگونگي انسان مطلق و در نتيجه حاكم بر زمان و زمين مي پندارد و تحميل مي كند – قدرت و غنا بخشيد و همين جا بايد بيدرنگ يادآور شد كه ايستادن در برابر غرب هرگز نه به عنوان فرو رفتن در خويش است و نه قهر متعصبانه نسبت به غرب، بلكه درست برعكس، كسي مي تواند بايستد كه ايستادن را بداند و كسي ايستادن را مي داند كه آنچه را بايد در برابرش به مقاومت بپردازد، به خوبي بشناسد. اروپاي قرون وسطي كه مستعمره ي فرهنگي شرق اسلامي بود، پس از تغذيه از فرهنگ اسلامي و شناخت تمدن ما، آموخت كه چگونه در برابر آن بايستد و به جاي اينكه همچنان مستعمره ي فرهنگي ما بماند، و حتي مذهبش و نيز فلسفه و علوم دوران قديم خودش را ( يونان ) از طريق ابوعلي و ابن رشد و متي بن يونس و ابن اسحق و فارابي و رازي و غزالي بشناسد، به خويش بازگشت و نهضت رنسانس را آغاز كرد، كه تجديد تولد اروپا – پس از دوران مرگبار قرون وسطي – است. يعني بازگشت به عصر طلايي يونان باستان. ما نيز با شناخت درست، عميق و غني غرب است كه مي توانيم آگاهانه و مسئول به خويش بازگرديم و به تجديد تولد خود بپردازيم.

خودسازي انقلابي   ص 183

- اگر كسي نداند كه حتي ثمره ي شهادت ها و انقلاب ها ي راه عدالت و آزادي و حق پرستي، در تاريخ دستمايه هاي گرانبهايي براي ظلم و استبداد و دروغ شده است از تاريخ هيچ نمي داند.

خود سازي انقلابي – عشق، توحيد      ص102

- آنهايي كه تنها راه شناخت را تفكر منطقي و عقلي مي دانند، آنهايي كه رمز حيات و معناي هستي و روح كاينات را به همان شكل مي خواهند تحليل كنند و به تجزيه ي منطقي محصور كنند كه اشياء طبيعت و قوانين فيزيك و شيمي را، اين ها كساني هستند كه فهم رمز وجود خداوند برايشان بسيار دشوار است. اما كساني كه معني دوست داشتن، عشق و ايثار و خلوص را مي فهمند، و خوب مي فهمند، خدا را به آساني مي شناسند.     

نيايش ص 64

- انسان به ميزان برخورداري هايي كه در زندگي دارد، انسان نيست، بلكه درست به اندازه ي نيازهايي كه در خويش احساس مي كند انسان است. سطح تعالي و درجه ي كمال هر انساني را با درجه ي تعالي و كمال نيازهايي كه دارد و كمبودهايي كه در خود احساس مي كند دقيقاً مي توان اندازه گيري كرد. يعني هر كسي به ميزاني انسان تر است كه نيازهاي كامل تر، متعالي تر، و متكامل تر دارد. آدم هاي اندك نيازهاي اندك دارند، و انسان هاي بزرگ نيازهاي بزرگ. اين جاست معني اين حقيقت دقيق كه: آنان كه غني ترند، محتاج ترند.

نيايش ص 65

- چه كسي نيايش مي كند؟ چه كسي با شدت و عشق و اضطراب و هراسان مي خواهد؟ كسي كه فاصله ي ميان آنچه هست با آنچه بايد باشد در او زياد است. چنين كسي مضطرب است، و چنين كسي دائماً خواهنده و مشتاق و نيازمند و تشنه است و چنين كسي نيايش مي كند. اما آن كسي كه اين دو حالتش بر هم منطبق است يا به قدري فاصله ي ميان اين دو بودن اش اندك است كه با صدور يك رتبه و يا يك دخل حسابي، از بين مي رود، او نيايشش هم در همان سطح اندك و مبتذل است.

نيايش ص80

- انتظار مذهب اعتراض و نفي مطلق نظام حاكم و وضع موجود است، در هر شكلي، انتظار نه تنها از انسان سلب مسئوليت نمي كند، بلكه مسئوليت او را در سرنوشت خودش و سرنوشت حقيقت و سرنوشت انسان، سنگين، فوري، منطقي و حياتي مي كند.

حسين وارث آدم ص 4