نشریه مستقل دانشجویی عطش

atash-magazine — Wed, 18 Jun 2008 19:51:18 GMT

سی و یکمین سالگرد شهادت معلم شهید،

دکتر علی شریعتی گرامی باد.

راز ماندگاری شریعتی چیست؟ چرا پس از گذشت بیش از سی سال از شهادتش هنوز صحبت از اوست؟ و در این بین فرقی نمی کند موافق او باشی یا مخالفش! صحبت، صحبت دکتر شریعتی است. به راستی چرا؟

نظرات خود را برای ما بنویسید.

بخشی از نیایش دکتر شریعتی

atash-magazine — Wed, 18 Jun 2008 19:43:18 GMT

خدایا: عقیده ی مرا از دست عقده ام مصون بدار.

خدایا: به من قدرت تحمل عقیده ی مخالف ارزانی کن.

خدایا: مرا در ایمان، اطاعت مطلق بخش، تا در جهان، عصیان مطلق باشم.

خدایا: اندیشه و احساس مرا در سطحی پایین میاور که زرنگی های حقیر و پستی های نکبت بار و پلید شبه آدم های اندک را متوجه شوم؛ چه؛ دوست تر می دارم بزرگواری گول خور باشم تا، همچون اینان، کوچکواری گول زن.

خدایا: بر اراده، دانش، عصیان، بی نیازی، حیرت، لطافت روح، شهامت و تنهایی ام بیفزای.

خدایا: در برابر هر آنچه انسان ماندن را به تباهی می کشاند، مرا، با نداشتن و نخواستن، روئین تن کن.

خدایا: رحمتی کن تا ایمان، نام و نان برایم نیاورد؛ قوتم بخش تا نانم را، و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم، تا از آن ها باشم که پول دنیا را می گیرند و برای دین کار می کنند، نه آن ها که پول دین می گیرند و برای دنیا کار می کنند.

ای خداوند،

به علمای ما مسئولیت، و به عوام ما علم، و به مؤمنان ما روشنایی و به روشنفکران ما ایمان، و به متعصبین ما فهم، و به فهمیدگان ما تعصب، و به زنان ما شعور، و به مردان ما شرف، و به پیران ما آگاهی، و به جوانان ما اصالت، و به اساتید ما عقیده، و به دانشجویان ما... نیز عقیده، و به خفتگان ما بیداری، و به بیداران ما اراده، و به مبلغان ما حقیقت، و به دین داران ما دین، و به نویسندگان ما تعهد، و به هنرمندان ما درد، و به شاعران ما شعور، و به محققان ما هدف، و به نومیدان ما امید، و به ضعیفان ما نیرو، و به محافظه کاران ما گستاخی، و به نشستگان ما قیام، و به راکدان ما تکان، و به مردگان ما حیات، و به کوران ما نگاه، و به خاموشان ما فریاد، و به مسلمانان ما قرآن، و به شیعیان ما علی، و به فرقه های ما وحدت، و به حسودان ما شفا، و به خدبینان ما انصاف، و به فحاشان ما ادب، و به مجاهدان ما صبر، و به مردم ما خودآگاهی، و به همه ی ملت ما، همت تصمیم و استعداد فداکاری و شایستگی نجات و عزت ببخش.

...

atash-magazine — Fri, 13 Jun 2008 17:38:18 GMT

حق همیشه پیروز است.

پیروزی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم و

تحقق خواسته هایشان سند افتخار دیگری

بر پیشانی دانشگاه و دانشگاهیان آگاه

است.

...

atash-magazine — Wed, 21 May 2008 13:31:18 GMT

سالروز حماسه ی فراموش ناشدنی

دوم خرداد گرامی باد.

تفکیک جنسیتی

atash-magazine — Mon, 17 Mar 2008 21:37:18 GMT

دانشگاه شمال به کجا می رود

عبرت ها چه فراوانند و عبرت پذیرفتگان چه اندک! امام علی (ع)

گویا حکایت های دانشگاه شمال پایانی ندارد. دانشگاهی که ادعا می کند در بین هم قطارانش، پیشتاز است و نمونه! ولی حقیقت چیز دیگری است، باید دانشجوی دانشگاه شمال باشی تا بدانی چه می گویم! اینجا تنها چیزی که نه مفهوم دارد و نه تعریف شده دانشجوسست! و تعجب می کنم از اینکه در جایی که دانشجو تعریف نشده است چگونه می توان نام دانشگاه بر آن گذاشت!!

و حالا آخرین توهین رسمی و علنی به ساحت مقدس دانشجو، تفکیک جنسیتی است! مسئولین فعلی و محترم دانشگاه که با داعیه ی سر و سامان دادن به وضعیت به قول ایشان اسف بار و فاجعه آمیز دانشگاه با هزاران دبدبه و کبکبه آمدند و حرف از آنچنان کردن و اینچنین نمودن زدند، خیلی زود چهرهر نمایاندند. درست کردن فضای فرهنگی دانشگاه با افکار سنتی و خارج از منطق و شعور فضای دانشگاهی تنها اقدام صورت گرفته از سوی متولیان امر است.

نصب طلق های شیشه ای در اتوبوسها و جدا سازی دختران و پسران – کما اینکه قبلاً هم بدون این طلق ها، فهم و شعور دانشجوی این دانشگاه آنقدر بالا بود و هست که بداند چگونه بنشیند – و حالا این طلق ها جای خود را به MDF داده که هم محکم تر است وهم دیگر نمی شود آن طرف را دید!!

وا اسفا و وا عجبا!!!

و حالا فاجعه ی بزرگ دیگری آغاز شده و آن جدا سازی کلاسهای عمومی است، که البته گویا با تدبیر ریاست دانشگاه، کلاسهای زبان و فارسی از این قاعده مستثنی شده است. آری! تحجر و یکسونگری پا به حیطه ی عظیم و مقدس علم هم دراز نموده است. این عمل را از آنجا که توهین به شخصیت دانشجوست قبیح و دور از انسانیت می دانیم و از اندیشه هایی که پشت این عمل قرار دارد نگرانیم. البته آن را کار کسانی می دانیم که بدون شک خود دچار مشکلات عدیده ی فکری و فرهنگی اند. آنجا که مسئولی محترم در پی جداسازی فضای کاری خواهران و برادران فرهنگی در کار اداری خود، اینگونه بیان می کند که بالاخره ما هم انسانیم و.......!!!!!!!

وقتی آنکه داعیه ی کار فرهنگی دارد اینگونه می اندیشد و عمل می کند، آخر قصه نیازی به تعریف ندارد. عجیب است که این اتفاق ها در زمان افرادی رخ می دهد که خود را صاحبب نظر در عرصه ی فرهنگی می دانند و داعیه ی سی، چهل سال کار فرهنگی دارند.

متأسفم که در یک محیط علمی و فرهنگی به جای آنکه از دغدغه های علمی و فرهنگی بزرگ و دغدغه های اجتماعی صحبت کنیم باید درباره ی MDF و جدا سازی سایت دانشگاه و کلاسهای درس بگوییم و بنویسیم!! مشکل جدا نشستن و جدا بودن دختر و پسر نیست، بحث بر سر اندیشه های متحجرانه و دور از شأن انسانی است که نام و هویت انسانی را در درجه ی اول ، و شرافت دانشجو را در مرتبه ی بعدی به زیر علامت سؤال بزرگی میبرد. عجیب تر آنکه عده ای که باید کاری بکنند چون مسئولند و برای این مسئولیت نیز باید در پیشگاه خالق و مخلوق پاسخگو باشند، سکوت اختیار کرده اند، سکوتی که شاید از سر رضایت نیز نباشد!

قضاوت را به عهده ی تاریخ می گذاریم، آنجا که زمان همه را به پای میز محاکمه ی الهی خواهد کشاند و در پیشگاه آنکه شاهد است و عادل هیچ مفر و گریزگاهی نیست.

عزیزان دگراندیش، تاریخ، دوران شما را ثبت خواهد کرد و آیندگان در مورد شما به قضاوت خواهند نشست. شاید این طور به نظر برسد که همه چیز عادی است و اوضاع به آرامی پیش می رود – که گویا شما اینگونه فکر کرده اید که دست به اقداماتی اینچنینی می زنید – ولی همیشه آتش زیر خاکستر سوزنده تر است. مسئولین عزیز، بزرگترین هنر انسان اعتراف به اشتباهات خویش است، امیدوارم تا دیر نشده شما این هنر را داشته باشید.

با تشکر مدیر مسئول

توهین به دانشجو

atash-magazine — Fri, 15 Feb 2008 09:46:18 GMT

خدایا عقیده ی مرا از دست عقده ام مصون بدار. (معلم شهید دکتر علی شریعتی)

"تفکیک جنسیتی در دانشگاه شمال"

توهین بزرگ دیگری به ساحت مقدس دانشگاه و دانشجو در دانشگاه شمال ...

در این باره حتماْ سخن خواهیم گفت

من و قلمم

atash-magazine — Fri, 28 Dec 2007 07:41:18 GMT

من و قلمم

سلام اي دانشجو! خوبي؟

بگذار رك و راست با تو صحبت كنم. خجالت نمي كشي از اين اسمت؟! اين هم شد اسم؟! مي خواهي دانش را بجويي كه آخرش چه بشود؟ اينها همه تنها براي منحرف كردن توست تا به چيزهاي مهم تر توجه نكني! تو الان كارهاي مهم تري داري! حيف نيست اون آلاچيق كنار استاد سرا را ول كني و بروي دنبال دانش! واقعاً فكر كن استخر ماهي چه حالي مي دهد، با همه ي دوستان مي نشيني و هي از اون بالا و از اون پايين، از هر دو طرف، از همه جا چيزهاي مختلفي ميايه! اي دانشجو! تو چرا اصلاً به اين چيزهاي حياتي توجه نمي كني؟ مدام سر كلاس حاضر مي شوي كه چه؟ بعضي از شماها هم كه سرخوشند هي مي روند سراغ كارهاي الكي مثل نشريه و بعد هم با زبان چرب و نرمشان سركيسه ات مي كنند و از تو 100 تومن 100 تومن پول مي گيرند! من خودم مي دانم كه آنها با پول هاي زبان بسته ي تو چه مي كنند، مي تواني بروي از آلبالو سياه بپرسي!

اي دانشجو! آخه واقعاً چرا؟ علاقه ي تو به دانش مرا متحير كرده است. خودم ديدم اين چند روز دمار از اين انتشارات دانشگاه و مراكز تكثير دانش در شهر (فتوكپي ها) درآورده اي كه آقا نوبت من است از اين دانش 2 بار تكثير كن!! واقعاً اين كارهاي تو مرا متعجب كرده! دنبال اين اساتيد بخت برگشته راه مي افتي كه الا اي استاد لطف كن و براي من 2 تا غيبت بگذار، مُردم از منظم سر كلاس آمدن! استاد كلاس فوق العاده هم بگذار! كلاس رفع اشكال هم همين طور!! اي خودخواه! چرا فكر استادت نيستي مگر او دل ندارد! هي به پر و پايش مي پيچي كه چه؟!

اي پاچه خوار! اي استاد ذلّه كن! شنيده ام كه همه ي مراجعي را كه استادت معرفي كرده تهيه كردي، حتي الان هم كه ترم تمام شده تو همچنان كتاب مي خري! واقعاً اين تلاش تو شايسته ي تقدير است!

اي دانشجوى بدان و آگاه باش كه با اين كارها عمرت را تلف مي كني! آلاچيق ها را رها نكن! دوستانت را هم همين طور، مخصوصاً سر جلسه ي امتحان كه همه نيازمند امدادهاي غيبي هستند! فكر نكن نمي دانم، خودم تحقيق كردم ديدم از همين الآن در حال تدارك كاغذهاي كوچكي هستي كه پيام هاي خوشبختي را در آن بنويسي! مي دانم پول نداري و به خاطر صرفه جويي در كاغذ ريز ريز مي نويسي مثل مورچه! ولي باز هم كار تو قابل تقدير است.

اي جوينده! بدان كه من خودم اين كاره هستم و هميشه حواسم جمعِ جمع است و تا آنجا كه نفس در سينه دارم و تا آخرين قطره ي خونم نمي گذارم تو با اين دانش جوييدن هايت سر من كلاه بگذاري! راستي! ديشب اومدم خونتون نبودي! خواهش مي كنم لااقل شبها دست از سر دانش بردار، مي خواهد كمي استراحت كند. ولي با من رو راست باش، راستشو بگو كجا رفته بودي؟

قربانت من

فرهنگ، تضمين موجوديت

atash-magazine — Fri, 28 Dec 2007 07:32:18 GMT

فرهنگ، تضمين موجوديت

نداشتن فعاليت فرهنگي در يك جامعه يعني فروپاشي فرهنگ و نظام فرهنگي در آن جامعه. فاجعه اي كه نظير آن را در جوامعي كه قبلاض متمدن بودند و سپس استعمار يا تاراج فرهنگي شدند مشاهده مي كنيم. جامعه ي ما نيز چنان كه بايد نتوانست ارزشهاي فرهنگي خود را در درونش حفظ كند. سخن اين نيست كه ما تاراج فرهنگي شده ايم، ما در زمانهايي فرهنگ بيگانگان را به آداب و رسوم خود ترجيح داده ايم، بنابراين جاي تعجب نيست كه به اشكال و چهره هاي غربي در مجامع ظاهر شويم يا دوستدار موسيقي غربي يا موسيقي هايي كه اصلاً با فرهنگ جوامع شرقي همساني ندارد باشيم. درست است كه ما ايرانيان داراي آداب و رسوم، نژادها و فرهنگ هاي مختلفي هستيم، اما در اصل ماجرا، تمامي فرهنگهاي ما متعلق به ماست. مثلاض در ازدواج ها چنانچه مي بينيم همه ي نژادهاي ايراني برنامه هايي از قبيل مراسم خواستگاري، حنابندان و... را اجرا مي كنند منتهي به اشكال مختلف كه اين تنوع فرهنگي باعث پسرفت فرهنگ كه نمي شود هيچ، حتي موجب آشنايي بيشتر و پيشرفت جوامع ايراني مي باشد. اصل ماجرا اين است كه با الگو قرار دادن افراد و اشخاصي كه اصلاً وضعيت و قيافه و تيپ آنها موافق آداب ما نيست از اصل خود (يعني ايراني بودنمان) بازمانده ايم. حال براي جبران اين عقب ماندگي فرهنگي چه بايد كرد؟ فرهنگ كلمه اي ايراني است كه اشاره به آداب و رسوم و ارزشهاي ايرانيان دارد و بسيار پيشتر از دوران حكومت اسلامي هم در كشورمان وجود داشته، تا جايي كه تاريخ نگاران تفاوت بيت ايرانيان و يونينيان را فرهنگ لباس پوشيدن آنها تشخيص مي دادند. ايرانيان ( به گفته ي هرودت، تاريخ نگار باستان) داراي پوشاكي كامل و عفافي متين بودند. مردان آنها داراي پوشيدگي كامل از قبيل لباس زير و رداي بلند و كفش بودند و زنان آنها هيچ گونه برهنگي در اندام خود نداشتند. ولي در يونان مردان نيمه لخت بوده و زنان نيز پوشش كاملي نداشتند. حتي تاريخ هم گواه پيشرفت ايرانيان در فرهنگ و هنر بوده و ايرانيان باستان هم از لحاظ فرهنگي بسيار بالاتر از اقوام ديگر زندگي مي كردند. با ديدن اين مثال به سادگي مي توان پي برد كه حتي اجداد ما نيز ارزش فرهنگ خود را مي دانستند و اجازه الگو برداري غلط از بيگانگان را چه در زمينه ي فرهنگي و چه در ساير موارد نمي دادند. حال به پرسيدن اين مسأله بر مي گرديم كه چه بايد كرد؟ صراحتاً مي توان گفت كه اين مسأله فقط از طريق تحصيل كردگان قابل حل مي باشد. مردم عامي يا نوجوانان الگوهاي جامعه ي خود را تحصيل كردگان مي بينند و وقتي ما تحصيل كردگان خود از ديگران الگو برداري غلط كنيم، آنگاه در بلايي كه بر سر جامعه مي آوريم تك تكمان مقصريم. ما دانشجويان كه فرداي وطنمان به هوش و درايت ما گره خورده است با حضور در مجامع فرهنگي و شركت در انواع مراسم هنري‌ (كه البته مدتي است كه در دانشگاه ما كمرنگ شده اند) مي توانيم به طور صحيح و اصولي آداب و فرهنگ خود را به جامعه تزريق كنيم. فقط بايد باور داشته باشيم كه خواستن توانستن است. به اميد روزي كه تمامي سنگها و موانع از راه فرهنگ و هنر ايران و ايرانيان كنار رود.

هر كسي كو دور ماند از اصل خويش باز جويد روزگار وصل خويش (مولوي)

سعید بقالیان

آنچه يافت مي نشود آنم آرزوست

atash-magazine — Fri, 28 Dec 2007 07:29:18 GMT

آنچه یافت می نشود آنم آرزوست ...

خاطره ي چند سال فعاليت دانشجويي در نشريات و كانونها و كميته ها برايم مصداق آن شيخي است كه با چراغ همي گشت گرد شهر كز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست.

آنان كه اين ره پيش از من رفته بودند نصيحت كردند كه:" يافت مي نشود، گشته ايم ما." و آخرين پاسخم در اين آخرين روزهاي دانشجويي همين كه:" آنچه يافت مي نشود آنم آرزوست."

روزي از اولين روزهاي دانشجويي ام را به ياد مي آورم كه سرشار از شوق و انگيزه كتابخانه ي دانشگاه را كه آن روزها ساختمان علوم انساني( مركزي سابق ) بود به اميد يافتن نشريه اي جستجو كردم و تنها چيزي كه نصيبم شد نشريه اي بود كه در يك سال قبل چاپ شده بود و دريغ از نشاني يا پست الكترونيكي و بالاخره راه ارتباطي...

تا اينكه بالاخره كانونها و انجمنها از اتاق كوچكي در ساختمان مركزي آن روز به سالن نسبتاً مجهز طبقه ي همكف ساختمان فني و مهندسي امروز كوچ كردند. نشريه ي اجتماع نو، كه در آن روزها سردبيري اش را بر عهده داشتم به چاپ رسيد و بالاخره با تمام ضعف ها و قوت هايش آغازي شد براي گسترش و انتشار نشريات دانشجويي و بعد كوتاهترين ديوار، ادستا، سيمرغ و سرانجام عطش.

و عطش مقدس ترين آرماني كه در اين سالهاي دانشجويي يافتم. همان است كه سه سال و نيم پيش در آن كتابخانه جستجويش كردم. خدا را سپاس مي گزارم كه بر خلاف نصيحت ناصحان هنوز از انتخاب مسیر پشیمان نشده ام! و انواع و اقسام ناكامي ها، ناملايمتي ها و نامردمي ها » هنوز كه چند روز بيشتر به پايان تحصيلم نمانده است، لحظه اي در من ترديد نيفكنده است.

خواهر و برادر دانشجويم، آنچه نمي توانم بگويم درياب!

عطش يك نشريه نيست، تنها بازمانده اي است كه اگر دير بجنبي از دستش داده اي. اگر آن روز كه در كتابخانه نشريه اي جستجو مي كردم چيزي ميافتم امروز اين چنين نبوديم. و اما امروز گام اول را برداشته ايم بقيه اش را تو دنبال كن...

علي برادران نيا

چشمها را بايد شست

atash-magazine — Thu, 27 Dec 2007 20:41:18 GMT

چشمها را باید شست ..

سالها پيش وقتي اولين جرقه هاي نو انديشي در زمينه ي ادبيات فارسي زده شد، عكس العمل هاي متفاوتي در اين راستا شكل گرفت. بسياري معتقد بودند كه اين نوآوري موجب تخريب بدنه ي اصلي ادبيات فارسي خواهد شد اما عده اي كه از پيشگامان اين نوآوري بودند معتقد بودند كه ادبيات كهن با شيوه ي سنتي ديگر جوابگوي روح تشنه و آگاه مردم با دغدغه هاي اجتماعي زمان نيست و بايد زبان و شيوه ي بيان مسائل به گونه اي در راستاي شرايطي باشد كه مردم در آن قرار دارند. با گذشت زمان و رشد اولين نمونه هاي اين سبك، نشان داده شد كه اين تغيير در نحوه ي بيان نه تنها تغيير مخربي نبوده بلكه باعث شده تا فضاي ادبيات را كه تا آن روز تقريباً سالهاي سال به يك شيوه و بدون تحرك مانده بود از حالت ركود خارج شود و بيان مسائل نوين، مردم را از بي اعتنايي به ادبيات به سوي اشتياق به شنيدن و دانستن سوق دهد.

اكنون در نگاهي گسترده تر مي بينيم در جامعه ي انساني كه همه چيز با سرعتي وصف ناپذير در حال تغيير و تحول است بسياري از مسائل پيرامون ما هر يك به نحوي دستخوش چنين تغييراتي شده كه از جمله آنها مي توان به شيوه ي زندگي، نحوه ي پوشش، نوع موسيقي و... اشاره كرد كه همه ي اين تغييرات متناسب با نحوه ي پذيرش روح جامعه بوده است . اما هنوز بسياري از موارد وجود دارد كه شايد به علت عدم آگاهي ما از عواقب ركود آن وجوبي را براي تغيير و تحول در آن لازم نديده ايم. يكي از مواردي كه جامعه امروز به صورت پنهان و در بستر داخلي جامعه با آن درگير است، مسئله ي دين زدگي، دين گريزي و بي اعتنايي جوانان به دين است. در جامعه ما كه جامعه اي است كاملاً وابسته به دين به طوري كه بخش وسيعي از منابع فرهنگي و اجتماعي از دين تغذيه مي شود، عدم تعاملات درست و صحيح جوان با اين منابع باعث ايجاد بسياري از مشكلات از قبيل بي هويتي، فقر فرهنگي، پوچي و...شده كه در ابتدا دامن گير خود فرد، سپس خانواده و در نهايت جامعه مي شود. در عبوري گذرا از اجتماع به وضوح خواهيم ديد كه به جز تعدادي از جوانان كه تحت تأثير خانواده و تعداد بسيار بسيار اندكي كه از روي آگاهي و بينش نسبت به مسائل ديني و مذهبي معتقدند، طيف وسيعي از جوانان جامعه در بي تفاوتي نسبت به دين به سر مي برند. اين امر نشان دهنده ي اين است كه جوان امروز نتوانسته بين خواسته هاي روحي و نيازهاي دروني خود و دين ارتباطي سازنده و مفيد برقرار كند. از آنجا كه دين با روح و عواطف انساني نيز سر و كار دارد مي تواند تأثيرات عميقي را در روح و روان فرد ايجاد نمايد، كاري كه شيوه ي نوين شعري انجام داد، با اين شرط كه جوان دين را به عنوان منبعي الهام بخش در راستاي تحقق نيازهاي كامله ي خود به عنوان يك انسان كمال طلب بيابد و بتواند نيازهاي روحي خود را در قالب تعريف صحيحي از دين پوشش دهد. دست يابي به اين شرط در دين ما ( اسلام ) كه ديني است از لحاظ مفاهيم و بررسي وجوه انساني، عميق و دقيق، كار چندان دشواري نيست. زيرا دين اسلام داراي جنبه هاي گوناگوني است كه مي تواند افراد را با سلايق و عقايد متفاوت به خود جذب كند و اين مطلب چه به صورت عيني و چه به صورت تحقيقاتي كه انديشمندان مسلمان و غير مسلمان در اين حوزه انجام داده اند اثبات شده است. اما سؤال همين جاست كه با اين وسعت ديد چه عاملي باعث عدم تطابق دين و زمانه مي شود تا جايي كه در جامعه اي مثل جامعه ي ما مشكل بي تفاوتي نسبت به دين به وجود مي آيد؟ آنچه كه ما در جامعه ي خود با آن روبرو هستيم، سنت هايي است كه ساليان سال به يك شيوه در حال تبليغ است و شايد توجه به تغيير شيوه ي ادراكي جوانان امروز و نحوه ي پذيرش روحي آنها در چگونگي شناساندن اسلام و چگونگي آشنا كردن آنها با وجوه مختلف دين لحاظ نشده ، كه اين امر نقش بسزايي در دور ماندن ذهن جوان امروز از اسلام و روي آوردن به مكاتب مختلف اجتماعي دارد. يكي از مواردي كه در جامعه ي امروز به وضوح و به صورت فراوان ديده مي شود، روي آوردن جوانان به نوشته ها و كتب فلسفي- اعتقادي انديشمندان غير مسلماني است كه جوان امروز براي يافتن بخشي از نيازهاي وجودي خود و پوشاندن خلأ هاي فكري- اعتقادي خود كه در حوزه ي اجتماع و دين پاسخي براي آنها نيافته به آنها روي مي آورد. در صورتي كه اگر بينش نه چندان عميق هم، در اين كتب و در مقايسه با كتب بزرگان دين و از همه مهمتر قرآن داشته باشيم در خواهيم يافت كه بخش عظيمي از اين مطالب در گنجينه ي غني اسلام موجود است. با اشاره به اين مطلب كه، يكي از شفارشات مهمي كه در جاي جاي اسلام مورد توجه قرار گرفته، بحث اسلام و مقتضيات زمان است، بايد با ارائه ي شيوه هاي نوين و مطابق اسلام در امر تبليغ، جوان امروز را با اسلام اصيل آشنا كرد تا از نظر جوان دين خواستگاهي باشد براي هماهنگي نيازها، برآوردن خواسته و رسانيدن به كمال.

زهره فضلي